سالهاست که بشر با تمام قوا در تلاش براي احياءعلم کيمياست . درهرزمان ودوراني عده اي تمام عمر خود را صرف تبديل مس به طلا نموده اند . ما نيز برآنيم . اما ما را با مس ديگري سروکار است وطلاي ايده آل ، حقيقتي ديگر است . آمده ايم درحد بضاعت در مورد تبديل مس وجود به طلاي حقيقت ، بي هنري به باهنري و بوده ها به بايد ها مطالبي را با هم تمرين کنيم .

( کيميا - ١ )

لمسش نمي کنيم اما هميشه در تماس با ماست و هرگاه خود را لمس مي کنيم اول آنرا حس مي نمائيم هرگز به نگاه نمي آيد اما هنگام نگاه خود در آينه ابتدا آنرا مي بينيم . صدايش را نمي شنويم اما هر موقع در مورد " خود " صحبت مي نمائيم آنرا مطرح کرده ايم .

اين چيز مهم و اسرار آميز چيست ؟؟؟؟؟؟؟!!!!!

اين طلا که حقيقي ترين طلاي وجودي ماست و بدون داشتن آن هيچ کاري ميسر نيست چيزي نيست جز " اعتماد به نفس "

اعتماد به نفس مجموعه اي از باورها و احساسات در مورد " خود " است بدان معنا که : شما چقدر براي خود ارزش قائل هستيد ؟ و چقدر خود را مهم مي پنداريد ؟ چگونه خود را مي نگريد و درمورد موفقيت هايتان چه احساسي داريد ؟

اعتماد به نفس شجاعت و جسارت تلاش در حوزه هاي فکري وعلمي را مطرح مي سازد و به همه افراد خود باوري ، عزت نفس ، استقلال ، اتکاء به نفس ، احترام به خود و بسياري از صفات عاليه انساني را هديه ميدهد

اعتماد به نفس يعني طرح " من "

اعتماد به نفس يعني " من هستم "

" من مي خواهم "

" من مي توانم "

" من موفقم "

" من خوشحالم "

از سوي ديگر اعتماد به نفس بمعناي خود بزرگ بيني ، غرور بي جهت و عجب وکبرو کمال فرد نيست بلکه به ما مي گويد :

( که باارزش هستيم وشايسته دوست داشتن ).

در واقع اعتماد به نفس يعني

" مقدمه شناخت خود و توانائيهاي خود "

که اين شناخت انگيزه ، نگرش و رفتار فرد را متاثر مي سازد و درسايه اين شناخت سربلندي - موفقيت و افتخار ايجاد مي گردد .

و درنهايت عدم اعتماد به نفس چيزي جز زوال و تباهي را به ارمغان نمي آورد و اين معظل با خود کم بيني ، عدم احساس امنيت و استقلال ، عدم موفقيت ، اضطراب ، افسردگي ، مشکلات روحي رواني ، اختلالات رفتاري وخواب و احساس تنهايي همراه خواهد بود.

به دنبال اين تعريف کوتاه و ساده به دنبال اين کيمياي هستي ساز ، راههاي کسب ، تقويت و اعتلاء آنرا بررسي مي نمائيم

ازآن زمان که نوزاد و کودک چشم به اين جهان مي گشايد ، ديدن را آغاز مي کند و مي بيند از آن هنگام به اين هستي راه مي يابد مي شنود ، لمس مي کند و بويايي و چشايي را تجربه مي کند در کنار اين حواس ، قياس ( مقايسه نمودن تمامي اجزاء هستي باهم ) ، سنجش و اندازه گيري نيز اتفاق مي افتد و در تجارب بعدي جستجوگري و کنکاش نيز به حواس کودک راه مي يابد .

همراه با رشد کودک و در اصل افزايش تجارب کودک و بالندگي قدرت ذهني ، تفکر و تعمق اين احوال به تکامل رسيده و ماحصل را بنام شناخت تعريف مي نمايند. با اين شناخت کودک از همان ابتداي حضور دراين عالم و در سال هاي اول زندگي ايده هاي گوناگون را در مورد خويش بدست مي آورد و خود را بگونه اي مي بيند که در بعدها در شکل گيري روحي - رواني و شخصيتي او موثر خواهد بود.

از همان ابتدا که کودک راه رفتن را تجربه مي کند و اين عمل را بارها تکرار مي کند و يا آن هنگام که گريه مي کند و خواسته هاي خود را مي طلبد ، او بطور ناخود آگاه در کنار تکامل حضوراش تجربه اندوختن و موفقيت را دنبال مي کند .

کودک ده ها بار مي افتد باز مي ايستد واين کار را آنقدرادامه ميدهد تا با تسلط راه برود. اين اصرار در تجربه کردن و پيشرفت و موفقيت جزئي از ذات بشر است که با آن پا به اين حيات مي گذارد . اما مشکل از آن هنگام شروع مي شود که تجارب تلخ يا آزموده هاي نامناسب کودک را در انجام کاري مردد سازد و اين شک وترديد درادامه راه اورا از تلاش مجدد وآفرينش مجدد بازدارد.

و انسان بدون آفرينش يعني هيچ

اينجاست که نقش اساسي خانواده و مدرسه را بعنوان اولين مشوق ها و ترغيب کننده باز مي يابيم . تشويق ها وراهنمايي ها و شناخت هاي مناسب دراين دوران بيشترين کمک را به رشد و ارتقاء اعتماد به نفس کودک و درنهايت تمامي افراد جامعه در تمام سنين مي نمايد.

جالب توجه آن که فرزنداني که در مورد خودشان احساس خوبي دارند و از اعتماد به نفس بالايي برخوردارهستند در کمترين زمان به بهترين روش با مشکلات واتفاقات بوجود آمده کنار مي آيند و نسبت به سايرين از قضاوت بهتري نسبت به مسائل برخوردار هستند ، اين کودکان بيشتر و بهتر مي خندند، واقع گرا و خوش بين هستند . اين افراد واژه اي بنام ‌" عزت " را مي شناسند.

کودک دراين سنين مي آموزد که بخود احترام بگذارد و درسايه اين حس است که ساير افراد اجتماع نيز براي فرد احترام قائل خواهند بود.

در سايه اعتماد به نفس مناسب و متعاقب آن احترام گذاشتن به خود ، تقويت عزت نفس و شناختن

 

جايگاه خويشتن ، فرد هيچگاه عملي را مرتکب نمي شود که مورد نکوهش قرار گيرد و درصورت انجام عمل اشتباه سريعا و به بهترين روش در صدد رفع آن برمي آيد ( حتي اگر اين اشتباه چندين بار تکرار شود‌).

به لطف اين گونه اعتماد به نفس و استقلالي که در کنار ان ايجاد مي شود فرد با هر جمعي و بخاطر کثرت آرا ء آن گروه با آنها هميشه همساز نمي شود و خود را به طور مستقل در نظر مي گيرد و حتي در صورت اشتباهات گروهي و جمعي به مقابله با آنها مي پردازند

در سايه اين حس فرد به منش ، قدرت ، خواسته ها و توانيهاي خود آنقدر واقف و مسلط مي شود که خلق مي کند و دست به کارهاي خارق العاده مي زند اين يعني آفرينش .

جامعه اي با اين افراد پر شور ، جامعه اي است خلاق ، هوشيار ، مستقل و سالم . در طرف مقابل در صورت عدم اين حس و باور ، کودک بعلت نداشتن اعتماد به نفس مناسب در مواجهه با اتفاقات پيش آمده و نا ملايمات دچار احساس نامطلوب شده و ضعف را تجربه مي کند که ماحصل کار يا عدم موفقيت مي باشد يا موفقيتي با صرف هزينه وزمان زياد.

جملاتي همچون مگر من مي توانم ، من خوب نيستم ، من نمي توانم ، من هر کاري را خراب مي کنم ، اي کاش ..... اين ذهنيت را که فرد داراي عدم توانايي لازم جهت انجام کاراست يا به عبارتي ديگر اعتماد به نفس مناسبي ندارد به ما منتقل مي سازد .

در خلاء اين باور و حس و نبود توانائيهاي لازم اين اشخاص به اراده و منفعل بار مي آيند

اما چگونه مي توانيم اعتماد به نفس کودکانمان ( و در نهايت خودمان ) را بالا برده ، تقويت نمائيم .

همانطور که قبلا متذکر شديم بيشترين تاثير براعتماد به نفس افراد درسنين کودکي و قبل از بلوغ امکان پذير است و باز براساس گفته اي قبلي خانواده و مدرسه بيشترين کمک را به اين مسئله مي کنند سعي کرده ايم نکاتي چند را در مورد چگونگي تقويت اعتماد به نفس کودکان متذکر شويم .

١ - يک مدل و الگوي خوب باشيد : اول اعتماد به نفس خودتان را تقويت کنيد و اين سير مثبت را به فرزندان خود منتقل کنيد - مطمئن باشيد شما بهترين الگو براي فرزندانتان هستيد.

٢ - ارزش گذاري کنيد : تقدير و جايزه کارهاي درستي که فرزندان انجام ميدهند بهترين و سريعترين راه ارتقاء اعتماد به نفس مي باشد - سعي نمائيد ستايش و تقديرتان را واقعي و صادقانه نشان دهيد - ضمنا اين تشويق را به تاخير نيندازيد بلکه حداکثر تا پايان همان روز اعلام داريد.

ضمنا حتي اگر کودکان در کاري موفق نشدهاند اما در راهي صحيح تلاش خود را باندازه کافي انجام داده اند نيز شايستگي تشويق دارند - دراين موارد مي توانيد وظيفه آنها را سبک تر و راحتتر کنيد تا در انجام آن موفق شوند .

مطمئن باشيد اين بسيار راحت ، تاثير گذار و عملي مي باشد.

٣ - بر روي حرکات و اعمال ظاهري کودکان بيشتر متمرکز شويد

٤ - عکس خانوادگي تان را در کنار ميز مطالعه يا تختخواب کودک خود نصب نمائيد اين عکس ياد آور حمايت خانوادگي از کودک است - او ميداند که هيچگاه تنها نخواهد ماند

ميداند که ازخطراتي که کودکان را تهديد مي نمايد آن است که کودک خود را تنها حس نمايد و دراين تصور باشد که کسي اورا دوست ندارد.

٥ - با فرزندانتان ارتباط برقرار نمائيد : در تمامي حالات روحي خود تمرين کنيد تا براحتي و با خوشرويي و ملايمت حرف هاي کودکان را بشنويد . دراين ارتباط هيچگاه از قبل قضاوت نکنيد چرا که کودک حتي قضاوت شما را ازچهره شما متوجه مي شود. بسياري از موارد کودک شما دلائلي خاص براي اشتباهات خود دارد که بايد ابتدا آن دلائل را بفهمد سپس تحليل کرده ، در صورت درست نبودن دلائل آنرا تقويت و جهت دار نماييد ، در صورت غلط بودن آن با پيشنهادي صحيح و کاربردي آنرا اصلاح نمائيد.

٦ - انتقاد و عيب جويي رابه حداقل برسانيد

ايمان داشته باشيد که انتقاد نه تنها رفتار مثبت را باعث نمي شود بلکه موجب خستگي کودک شده حتي حرف هاي درست و مثت شما را نيز نمي پذيرد انتقاد زياد به شما تصويري زشت و منفور مي بخشد

٧ - به فرزندان خود روش هاي کنترل احساسات را بياموزيد

تصوير سازي را به آنها بياموزيد . اگر در روزي احساس بدي به کودکان دست داد به او بگوئيد چشمانش را ببندد و خاطره اي زيبا و نشاط آور را درذهن بخاطر آورد و آن خاطره و ذهنيت را به الان و حال بسط دهد

بعد از چند دقيقه کودکتان احساس خوبي خواهد داشت ( شخصا به شما بزرگسالان نيز چنين توصيه اي مي کنم ).

٨ - به فرزندان خود هدفمندي را بياموزيد

ابتدا هر فردي بايد هدف خود را بشناسد و براي رسيدن به آن هدف برنامه ريزي کوتاه و بلند مدت داشته باشد

با فرزندانتان هدف هاي کوچک و کوتاه مدت را تمرين کنيد و از آنها بخواهيد تا راههاي رسيدن به اين هدف را براي شما طرح کنند. هر از گاهي با اشاراتي کوتاه آنها را دراين مسيريابي کمک کنيد.

درتمارين بعدي مسيرها را پيچيده ترکنيد تا ذهن فعالتر شود.

بسيار از مواقع مسيرهاي پيشنهادي کودکانتان براي خود شما نيز جالب خواهد بود.

( شخصا توصيه مي کنم که در کارهاي شخصي خودتان نيز با فرزندانتان در مورد هدف و مسير رسيدن به آن مشورت نمائيد - ضرر نخواهيد کرد )

٩ - مثبت فکر کردن را به فرزندان بياموزيد

حتي تصاوير مثبت - خندان - شادمان را در اطراف کودکان خود نصب نمائيد خانه را با رنگ هاي شاد پر نمائيد.

١٠ - واژه هاي دوست داشتن - عاشق بودن - علاقمند بودن را در فضاي خانه بسيار بکار ببريد .

کودکان نيازمند جمله دوستت دارم هستند ( البته بزرگ تر ها هم اين جملات را با ظاهري منطقي تر مي پسندند ) - حتي زماني که از دست کودکان خود ناراحت هستيد نيز از استفاده اين جملات نکاهيد.

نکته مهم آنکه نه تنها شنيدن اين جملات بسيار لازم است بلکه ديدن و نوشتن اين جملات نيز بسيار واجب است . در گوشه و کنار خانه چنين جملاتي را به ديوار يا روي ميز کار نصب نمائيد . در جيب لباس کودکان اين جملات را قرار دهيد تا روزانه چندين بار با اين جملات مواجه شوند.

به آنها بياموزيد که ازاين جملات در ارتباط با خانواده زياد استفاده کنند.

( لطافت اين جملات شما را هم شادمان مي سازد )

١١ - لغات مثبت رادر محيط منزل بسياربکار ببريد از کلماتي مثل خوشحالي - شادماني - رازداري - آرامش - صلح - هوشمندي - سخت کوشي - همکاري - همراهي - عشق - علاقه - ايمان - زندگي - استفاده فراوان نمائيد.

روي تکه اي کاغذ رنگي ( شاد ) اين کلمات را نوشته در جاهاي مختلف منزل بچسبانيد کلماتي مثل موفقيت حتي توقع شما را از آنها گوشزد مي کند.

١٢ - الگوهاي خوبي را براي فرزندان مطرح کنيد

زندگي شخصيت هاي بزرگ مذهبي - ملي - تاريخي را طرح کنيد و هر هفته جنبه هايي از زندگي اين بزرگان را ( هر چند کوتاه ) آموزش دهيد.

تمام اين بزرگان و صفات اين بزرگان را دائم ياد آورد شويد

مثلا اميرالمومنين ع و بزرگي و شجاعت ، عدالت و ......

به بچه ها بياموزيد که حرکات خوب و زيبا را در افراد مختلف ديده و آنها را يادداشت کرده درآخر هفته براي شما تعريف کنند.

١٣ - فرزندان را راهنمايي کنيد تا مطالب آموخته شده را به ديگران بياموزند

آموختن باعث تقويت داشته ها و احساسات مي شود و در ذهن راهکارهايي را ايجاد مي کند و باعث تقويت اعتماد به نفس نيز مي شود

بياموزيد که در اتفاقات پيش آمده بعنوان راهنما و معلم ، وقايع ، اهداف راه حل ها را براي افراد ديگر ( چه ذهني - چه عملي ) طرح و به آنها اين مسائل را بياموزد ( حتي اگر اشتباه اين عمل را انجام دهد )

خيلي وقت ها کودکان از پندهايي که خودشان به زبان مي آورند بعدها استفاده مي کنند

١٤ - در نهايت مهمترين کاري که بايد انجام دهيد تکرار تکرار تکرار اين چند جمله کليدي است

A من هستم

B من بودم ، هستم ، خواهم بود

C من مي خواهم

D من مي توانم

E من موفقم

F من باعث موفقيت افراد ديگر مي شوم

عليرضا يارقلي

yargholi@world-news.org

انسان ها موجوداتي اجتماعي هستند و بررسي هاي اخير نشان داده است يكي از شروط بقاي انسان ، عشق و محبت است. براي درك بهتر اين مطلب توجه داشته باشيد كه وقتي عشق را از شما دريغ مي كنند چه حال و روزي پيدا مي كنيد.

احترام را همه آن را مي خواهند، معدودي بدستش مي آورند.

چـرا؟ به شما خواهيم گفت چرا. احتـرام اكتـسابي است؛هرگز به كسي اهدا نميشــود. امروزه با هجوم مردم بـراي انجام دادن سراسيمه وار كارها، انـدك افـرادي داراي اراده،بـردبـاري يا پشتكار مورد نياز براي مورد احترام واقع شـدن حقيقي مي باشنـد. همانند نوشيدن يك قهوه اسپرسوي خوب، ايـجـاد احـتـرام نـيازمند زمان و درنظر گرفتن جزئيات ظريف است تا بتوان به بهترين نتيجه دست يافت.

احترام همچنين رابطه مستقيم با شـهرت و اعتـبـار شـما دارد. از خود جلوه اي متشخص بسازيد، احترام بـه عنـوان نتيجه ظاهر خواهد شد.

روشهايي براي سرعت بخشيدن به اين فرايند وجود دارد -- حـداقـل براي كوتاه مدت - از طريق برخي راههاي ميان بر. براي مثال خود را در موقعيتي قرار دهيد كـه بـتوانيد قدرت خود را بكار ببريد ( قدرت حقيقي، نه در راس قدرت دربان باشگاه )، آنگاه مقـدار معيني از احـتـرام به شما اعطا خواهد شد، نه بدليل اينكه استحقاقش را داشته ايد، بـلـكه بـه اين خاطر كه موقعيت جديد شما اينطور ايجاب مي كند.

بروي كسي آب دهان نيندازيد

من با يك مامور عاليرتبـه پليس آن قـدر دوستي عميـقي داشتـم كـه مي توانستم روي صورتـش آب دهـان بـيـنـدازم و از او بـخـواهم بدليل اينكه سد راه آب دهانم شده، از من عـذر خواهي كند، اما بخاطر "مقام" او از انجام چنين كار گستاخانه اي خـودداري كـردم. مـن بـراي مـقـام ريـاست احتـرام قــائل هستم، بنابراين بدليل "مقام" او، به رئيس خود احترام ميگذارم نه بخاطر آنچه كه او انجام داده و مستحق احترام من شده است.

بـنابراين بياييد واقيت گرا باشيم؛ اكثريت ما استطاعت تهيه بنز را نداريم، و درصد بسيار كمتري مي تـوانيم موقيعتي قدرتمند را براي خود خـريداري نماييم. با اين شرايط چگونه ميتوانيم مقداري احترام را بسرعت كسب نماييم؟

در اين قسمت هفت نكته وجود دارد كه احتــرام شـما را تضمين نمي كند اما شما را در جهتي صحيح هدايت خواهد كرد. آنچكه بايد بخاطر داشته بـاشيد آن است كه اين نكات نبايد فقط يكبار انجام شده و سپس فراموش گردند، بلكه بايد به عنوان بخشي از سبك زندگي و تصوير جديدي كه در نظر داريد دربيايند.

1- لباس مناسب بپوشيد

صرفه نظر از اينكه در گذشته چه كار كرده ايد، چقدر پول در حـساب بانكي خود داريد، تا چه اندازه مشهور هستيد يا چقدر چاق شده ايـد، يـك شـخص با لباسي شايسته بهتر از يك كهنه پوش مورد توجه قرار ميگيرد.

درمورد هر نوع لباسي صحبت نميكنيم، منظور يك لباس اندازه است كه توسط خياطي ماهـر و چيـره دسـت دوختـه شده است. اكنون زمان ارزان بودن نيست. يك دست كت و شلوار 50 هزار توماني بخريد، آنگاه 50 هزار تومان بنظر خواهيد رسيـد. كــت و شلواري 300 هـزار تـوماني بـخريــد، 300 ميـليون بنظر خواهيــد رسيد. در مــورد كـفـش هـا هـم خسيس نبوده و يك جفت از بهترين آنرا براي خود تـهيـه كنـيـد. هر چـيـز ساخـت ايـتـاليا اتوماتيك وار بهتر از بقيه مي باشد -- پايان داستان.

دهان خود را بسته نگاه داشته و به حقيقت متوسل شويد...

2- ساكت بمانيد

ميدانم كه همه شما تصور ميـكنيد كـه نـابغه ايد، اما واقيت آن است كه نيستيد. در غير اينصورت نيز به هيچ نصيحتي نداشتـيد و جهان بازيچه اي در كف دستان شما مي بود. بنابراين، چون هنوز چيزهاي زيادي براي آمـوختــن وجـود دارد، بـهتـر اسـت كـه دهـان را بسته نگاه داشته و گوش كرد.

خردمند و مرموز بوده و فقط چــيــزي را كــه لازم اســت بــگوييد. در واقع هيچ چيزي را تا زماني كه مجبور نشده ايد، بيان نكنيد. اشتباهات معمولا توسـط افرادي صورت ميگيرند كه بدون دليلي مناسب زبان به صحبت مي گشايند. هرقدر يك فــرد اطـلاعات كمتري از شما داشته باشد، احتمال ماندن وي در فاصله اي محترامانه بيشتر خواهد شد.

وقتي من كسـي را بـراي اوليـن بـار ملاقات مي كنم، مؤدبانه با او سلام و احوال پرسي نموده و تا دو دقيقه بعد از آن چيزي نمي گويم. در ايـن فـاصــلـه آن فـرد ســاده لوح همه اسرار خود را برايم تعريف كرده است؛ كجا زندگي مي كند، روابطش با همسرش چگونه است، شماره كارت اعتباريش چيست و چه تـعداد قرص بـراي رفـع مـشكلات جنسيش مصرف ميكند. اگر شما هم در مكالمات خود اينچنين باشيد، آيا كسي حاظر خواهد بود بعد از آن دو دقيقه باز هم برايتان احترام قائل باشد؟

3- دروغ نگوييد

اگر مجبور به سخن گفتن شديد، به آنچه كه واقعا مي دانيد اكتفا كنيد. دروغ گفتن براي تحت تاثير قراردان و يا جلب احترام ديگران نتيجه معكوس در بر خواهد داشت.

هيچ راهي سريعتر از دروغگويي براي از دست دادن احترام وجود ندارد، بخصوص زماني كه آن دروغگويي با حماقت همراه باشد. اگر چيزي را نميدانيد، بسادگي بگوييد، " مــن در اين مورد نظري نميتوانم بدهم." يك انسان حقيقي كاستي ها و ضـعف هاي خـود را مي پذيرد. اگر طرف ديگر مودب باشد، از شما آنچه كه در تـوانـاييتان است را درخواست نموده، و شما فرصتي پيــدا خواهيــد كــرد كــه در مـورد چيزي صحبت نماييد كه همانند انيشتين جلوه تان دهد.

4- هرگز لبخند نزنيد ( آن را براي همسرتان نگهداريد )

هر وقت مرد رندي را ميبينم كه هـمـگي دندانهايش را نشان ميدهد، هميشه تصوير يك تمساح به ذهنم خطور ميكند. يك انسان مـحترم، يك انسان هوشيار نيز هست. لبخند زدن ميـتـواند جلوه شما را مخدوش نمـايـد و ممكن است ديگران تصور كنند كه شما يك فروشنده اتومبيل دست دوم هستيد.

از لبخند زدن دوري كنيد تا انساني جدي بنظر آييد كه براحتـي تـحت تـاثير قرار نميگيرد. از هر 10 مورد، 9 مورد طرف مقابل حتي سخت تر تلاش خوهد كرد تا مـوافـقـت شما را بدست آورد. در اين شرايط چه كسي به چه كسي احترام مي گذارد؟

در عوض لبخند مليحانه و نشان دادن دنـدانـهاي همـچون صـدف خـود را هـنگـامي كه با همسران هستيد، از او دريغ ننماييد.

5- اطمينان و تواضع

افراد با اطمينان تواناي جـذب بسيـار بـيـشتري نـسبت بـه بقيه افراد دارند. اين اطمينان حـتـي اگـر شامل راه رفتن مغرورانه، وضعيت اندام مناسب يا اخـلاق و رفـتـار شـخـصـي خوب باشد، تصـويـر شـخصي تحت كنترل را نمايان مي سازد كه ميداند چه كاري انجام ميدهد و ميتواند كار را به اتـمام برساند. يك انسان مطمئن ميگويد، "شما ميتوانـيـد بـه قابليتهاي من اعتماد كنيد" و "به گفته هاي من احترام بگذاريد."

به چشمان كسي نگاه كنـيـد. يـك انـسـان مـطـمـئـن هيـچـگاه كثيفي را در كفشهايش مشاهده نميكند چرا كه او هرگز نظرش را به پايين نمي افكند.

مرز بين اطمينان و خود بيني را بياد داشته باشيد. اطـمينـان تـعـادل تـوام بـا فـروتنــي و تواضع ميـباشد. فقط انسانهاي نادان فخر فروشي ميكنند. كسي شما را معرفي ميكند و مي گويد، " آقاي فلاني واقعا زرنگ است، شركتش پارسال 100 ميليون سود كرد."

شـمـا پـاسـخ مـي دهيــد، "حتــي بــا حرفه اي ترين مهارتهاي رهبري در جـهـان، بـدون سربازان كاركشته و خوب، نمي توانستم كـاري انـجام دهم. يك انسان بتنهايي قادر به صورت دادن چيزي نيست." چه كاري انجام داده ايد؟ شـمـا قـابـليتـهـاي خود را در ضمن تحسين ديگران آشكار نموده ايد. چه انسان متواضعي هستيد

6- مؤدب باشيد - احترام و نزاكت را متقابلا رد و بدل نماييد

وقتي كسي را ملاقات ميكنيد، نبايد با بي نزاكتي لـبخنـدبزنيد، اما از طرفي بي ادب نيز نبايد باشيد. محـتـاط بـودن بـه مـعـناي آن نـيست كه نمي توانيد مؤدب باشيد. رفـتـار شايسته نمايانگر خلوص، و خلوص نمايانگر وقار است؛ يك انسان با وقار داراي خصيصه هاي در خور احترام ميباشد.

هيچكسي تا حال بدليل ادب و يا نزاكت زياد دشمنـش بـه جنگ او نرفته است. ادب همچنين به معـنـاي ترسـو بـودن نيست.

7- حافظه خوبي داشته باشيد

يكي از مسائل مهم و كلـيدي تقويت حافظه است، چون علاوه بر دور نگاه داشتن فرد از اشتباهات احتمالي، بـاعــث امتيازات بيشماري در دنياي كار و تجارت مي گردد. اگر نام فـردي كــه از مـعرفي او 30 ثانيه هم نمي گذرد را بياد نياوريد، مانند يك آدم ابله به نـظـر خواهيد آمد.

بـخـاطر آورن اسـامــي و آنچه كه به شما گفته شده، نشان دهنده اين اسـت كـه فـردي هستيد كه به جزئيات توجه داريد، و نيز دقيق، باهوش و فهيم مي باشــيد. لازم نيست يـك سخـنرانـي طـولاني را بـيـاد بـياوريد؛ بخاطر آوردن يك اسم كافي است، و اين باعث مي گـردد طرف مقابل شما احساس خوبي نمايد ( اگر مطلبي را درمورد فرزندانش بياد آوريد، امتيازتان بيشتر مي گردد ). و او چه فـكري خواهـد كـرد؟ " عـجب مـرد محـتـرمي، دوستش دارم. او حتي اسم مرا بخاطر دارد."

پايان داستان

من اولين نفري خواهم بود كه مي پـذيرم يـك دانـشمـنـد سفـيـنـه فـضـايي نيستم: اين مشـاوره كـاملا واضــح و روشن است. برخي چيزها را احتمالا از قبل انجام مي دهيـد، و برخي را نه. بكار بستن همگي اين هـفت قـانـون بـه معناي آن است كه مجبوريد سبك زندگي و نحوه رفتار با آشنايان چندين ساله خود را تغيير دهيد، اما اگـر خـواهـان احترام فوري هستيد، بايد بهايش را بپردازيد.

فقط براي چندين روز آنچه را كه گفته شد انجام دهيد،تفاوت را مشاهده خواهيدكرد. در يك رسـتوران خوب با لباسي شيك قدم بگذاريد، در حالي كـه سـرتـان روبـه بالا است و وضـعـيـت انـدام مناسبي داريد، ميزي را انتخاب كـرده و غـذاي خـود را سـفـارش دهـيـد. هنگام انتخاب نوشانه، از پيشخدمـت در موـرد نـوشـابـه اي كـه بـا آن آشـنـايـي نداريد، سؤال نماييد.

با پيش خدمت تا آخر شب هيچ حرفي نزنيد به استثناي "متشكرم" آنهم زمـانيكه بـراي شـمـا چـيـزي مـي آورد. دنـدانـهـاي خـود را نـشـان نـدهيد. در انـتـهـاي شـب آنـچـه كــه پيشخدمت در مورد نوشابه به شما گفته را تـكرار نماييد. 20 درصـد صـورتـحـسـاب را به عنـوان انـعـام بـاقـي بـگذاريـد. او مـمـكن اسـت فـقـط يـك پيشخدمت باشد، اما اين آغاز واگنهاي احترام است.

به نقل از سايت مردمان

يادگيري يك لذت است ، اما چه بر سر آن آمده است ؟ چرا از يادگيري لذت نمي بريم و لذت‌هاي ديگر را به آن ترجيح مي‌دهيم ؟ يك واقعيت مسلم درباره وضع فعلي يادگيري و دانايي اين است كه آنها به صورت سوژه‌هاي شعاري درآمده‌اند . همه از بزرگ و كوچك ، رئيس و زيردست ، دولتمرد و شهروند درباره شان و منزلت دانايي و دانستن ، حرف‌هاي قشنگ مي‌زنند همه مي‌گويند يادگيري چيز خوبي است ، همه مي گويند يادگيري امري ضروري است ، مي‌گويند زندگي بدون يادگيري معنا ندارد ؛ اما واقعيت‌هاي جامعه ما چيز ديگري را نشان مي‌دهد . يكي از بلاهايي كه بر سر يادگيري آورده‌ايم ، اين است كه آن را بيش از حد ، شعاد زده كرده‌ايم . چقدر بايد تاسف خورد كه بيشتر احاديث و سخنان ائمه و بزرگان در باب يادگيري و دانش ، در سخنراني افراد فقط براي خالي نبودن عريضه و درموقعيت‌ها و مكان‌هاي مختلف ( به صورت نوشته هايي بر روي پارچه و كاغذ ) فقط براي قشنگي و ژست عالمانه مورد استفاده قرار مي‌گيرند .

خيلي از افراد در جامعه ما بلدند درباره ضرورت و منزلت ياديگري و دانايي ، نطق غرايي بكنند ، اما در عمل كاري انجام نمي‌دهند . شعار زدگي يادگيري آفت‌هاي زيادي در جامعه ما ايجاد كرده است :

خودفريبي ناشي از توجه به ظواهر موضوع .

جدي تلقي نشدن جايگاه يادگيري در زندگي مردم

انحراف در علت يابي و آسيب شناسي معضلات فرهنگي

عدم استفاده صحيحي از موقعيت هاي علمي

تنزل جايگاه و شان دانايي و استفاده ابزاري و تشريفاتي از دانش افزايي

ساده انگاري و ساده انديشي درباره يادگيري و دانايي .

فرض كنيد خبرنگار هستيد ميكروفون را در دست بگيريد و از دانش ‌آموزان و دانشجويان سوال كنيد چرا درس مي‌خوانيد ؟ از معلم و استاد سئوال كنيد چرا دوست داريد فرزندتان درس بخواند ؟ از مردم كوچه و بازار سوال كنيد آيا يادگيري خوب است ؟ به طور حتم جواب‌هاي قشنگي خواهيد شنيد . حرف‌هاي گنده گنده و سطح بالا از كوچك‌ ترها و حرف هاي عالمانه و خير خواهانه از بزرگ‌ترها . اما حيف كه فقط حرف‌ها قشنگند ولي چيزي از واقعيت‌هاي تلخ جامعه نمي‌كاهند . ياديگري يك لذت است . اما نه يادگيري شعار زده و تشريفاتي . لذت يادگيري ، به جاي حرف‌و شعار به باور نياز دارد به فرصت هايي براي چشيدن اين لذت نياز دارد و به شعف و عطش دروني نياز دارد . لذت يادگيري را با هيچ توجيه و شعاري از خود دريغ نكنيد .

يادگيري و دانش آموز

يكي از سوژه هاي مورد توجه اكثر خانواده‌ها مسائل تحصيلي فرزندان است . والدين دوست دارند فرزندانشان بيشترين و بهترين پيشرفت تحصيلي را داشته باشد و از طرف ديگر ، افت تحصيلي ، براي آنها موضوعي غير قابل پذيرش است . والدين از اين كه فرزندانشان به هنگام ورود به دوره‌هاي راهنمايي و متوسطه دچار افت مي‌شود ، متعجب شده و سئوال مي‌كنند كه چرا ديگر فرزندشان انگيزه اي براي درس خواندن ندارد؟ دريافتن دلايل ضعف و مشكلات تحصيلي دانش آموزان عمدتاً به مسائلي از قبيل تنبلي و بي خيالي و بازيگوشي استناد مي‌شود . ولي آيا اين همه داستان است ؟

به جرات مي توان گفت كه والدين مدارس معلمان و ساير افراد در ارتباط با موضوع مسائل تحصيلي دانش آموزان ، بسيار ساده انگارانه و سطحي رفتار مي كنند . كمتر كسي است كه در علت يابي افت تحصيلي به ” لذت يادگيري ”‌ نيز توجه كند .

به چندين و چند دليل ، ما يعني مدرسه و والدين كاري مي‌كنيم كه لذت يادگيري از دانش آموز گرفته مي‌شود . وقتي اين لذت كم مي‌شود و يا از بين مي‌رود طبعاً افت انگيزه و به دنبال آن افت تحصيلي پيش مي آيد . و ما چه مي كنيم تا اين افت ها جبران شود ؟

اگر درك كنيم كه ” ياديگري لذت است ” شايد بهتر بتوانيم پي ببريم كه چرا از تلاش هايمان كمتر نتيجه مي‌گيريم ؟ مگر مي‌توان در كسي به زور انگيزه ايجاد كرد ؟ مگر لذت بردن از چيزي مي‌تواند تحميلي باشد ؟ چه پيش مي‌آيد كه يك دانش آموز كنجكاو و علاقمند به يادگيري ، در 6 سالگي به تدريج به فردي بدون انگيزه تبديل مي‌شود ؟ يك دليل عمده آن همين است كه فرايند ياددهي يادگيري در جامعه ما نه تنها منطقي نيست ، بلكه گاهي جنبه منفي هم دارد . مدارس و كلاس‌هاي ما گاهي نه تنها ايجاد انگيزه نمي‌كنند ، بلكه انگيزه هاي داشته را هم از بين مي‌برند . بازخواست‌هاي معلم و والدين از درس و مشق ، امتحانات ، سخت گيري ها و كنترل‌ها ، تكاليف تحميلي و غير فعال ، تاكيد صرف و جايزه و ايجاد انگيزه‌هاي بيروني و ساير موارد ، منجر به يك نتيجه مي شوند : يادگيري از عملي اختياري به عملي اجباري تبديل مي‌شود . در اين وضعيت كودك يا نوجوان ، ديگر از يادگيري لذت نمي‌برد و آن راكاري براي خودش نمي‌داند . چرا بعضي از دانش آموزان به تدريج از درس و مدرسه نيز بيزار مي‌شوند ؟ آيا اين پديده ذاتي است ، يا محصول اكتساب است ؟‌چرا به جاي آنكه موقعيت هايي براي لذت بردن از يادگيري تدارك ببينيم ، كاملاً برعكس عمل كرده و موقعيت‌ها و فرصت‌ها را عليه ” لذت ياديگري ” به كار مي‌گيريم ؟ نيت مدارس و والدين خيرخواهانه است اما اين خيرخواهي با ناشيگري و ناكارآمدي توام شده و بازخوردي منفي برجاي مي‌گذارد . در بيشتر تلاش‌هاي مدارس و والدين براي ارتقاء و انگيزه تحصيلي و ايجاد زمينه براي پيشرفت تحصيلي نوعي از زور و تحكم نهفته است . البته دليل اصلي استفاده از چنين روشهايي بي‌حوصلگي و تسريع در نيل به نتيجه است .

اگر به مشكلات تحصيلي دانش آموزان ، از زوايه ” لذت يادگيري ” نگاه كنيم ، به طور حتم دريافتن راهكارهاي اصلاحي نيز به نتايج متفاوتي خواهيم رسيد . اصلاً كسي به اين نكته توجه دارد كه بزرگترين وظيفه آموزش و پرورش ، ياد دادن نيست ، بلكه ايجاد شوق يادگيري است . آموزش و پرورش ايران در اين باره چگونه عمل مي كند .

چون نمي‌توانيم شوق يادگيري را در سطح گسترده ايجاد كنيم ، لذا از چند موفقيت علمي دانش آموزان در مسابقات و المپيادها ذوق زده مي شويم مدارس ما بيش از هر چيز به روح جديدي از جنس لذت يادگيري نياز دارند . با علم كردن شاگر اول‌ها ، المپيادي‌ها ، برندگان مسابقات ، تيزهوش‌ها ، موفقيت هاي مدارس برخوردار و غيره ، ضعف هاي خود را در عدم ايجاد شوق يادگيري و تحرك علمي مي پوشانيم . منطقي بيانديشيم ، اگر ما به جاي دانش آموزان امروزي بوديم چه مي‌كرديم ؟ آيا وقتي شرايطي فراهم مي آوريم كه دانش آموز از يادگيري لذت نمي برد ، حق داريم كه افت تحصيلي را غير عادي تلقي كنيم ؟ آيا در چنين شرايطي مي‌توان انتظارداشت كه كسي كشته و مرده يادگيري باشد ؟!

ابراهيم اصلاني

به نقل از سايت www.soheyl-r.com

جهان سوم كه اكثر كشورهاي دنيا را تشكيل مي دهند، غالبا دستخوش نابسامانيهاي مختلف هستند. آنها همواره به خاطر برخورداريهاي گوناگون براي گرفتن امتيازهاي كوچك مجبور به اعطاي امتيازات بزرگتري شده اند. به عنوان مثال كشورهايي بوده اند كه به علت عدم خودكفائي حتي در محصولات كشاورزي براي رفع احتياجات داخلي مجبور به دادن امتيازات بزرگتري از قبيل بهره برداري از منابع حياتي خود شده اند . اغلب اين كشورها در لابلاي مشغوليت هاي مختلف و زير فشار گرفتاريهاي روزمره زندگي كه ساخته دست كشور سلطه جو است از انديشيدن به عواقب بسيار بد وابستگي هميشه دور نگاه داشته شده اند.

در صحنه كشمكش ها و مبارزات سياسي ، نيروهاي اهريمني با ساز و برگ مدرن برآنند نخستين دژي را كه براي رسيدن كشورهاي تحت سلطه به استقلال به وجود مي آيد ، دچار هجوم خود قرار داده و كاخي جديد بر ويرانه هاي آن بنا سازند. اينجاست كه نيروي عزم و قدرت نفس و ايمان كه سر منشاء اصالت هاي ذاتي است ، كارآئي دارد و مي تواند حصار پولادين و خلل ناپذير را حفظ كند و با فداكاري و وحدت اثر آن هجوم را از بين برده و آن طور كه خود خواهانند كشور را به استقلال اقتصادي و سياسي و ديگر پيامدهائي كه به همراه دارد سوق دهند. اين خود نيز هدف است و هدف سازنده " مقدس " مي باشد.

اين هدف را همواره مي توان پيمودن راهي براي رسيدن به سر منزل مقصود بر طبق برنامه ريزي هاي دقيق دانست . در اين صورت ناگزير بايد راه اصلي را كه بدان مقصد مي رسد شناخت و از پيمودن كوره راهها و راههاي انحرافي و حركت هاي بيهوده جلوگيري كرد. و براي تداوم حركت و حفظ جهت گيريهاي صحيح اقتصادي بايستي مسير را تشخيص داد و هدف را همواره در نظر داشت . شالوده ريزان و برنامه ريزان بايد توجه داشته باشند كه برنامه ريزي طرحهاي عمراني و توليدي بايد بر اساس برآوردهاي صحيح از نيازها، كمبودها و امكانات و مقدورات طبيعي استان و يا در سطح وسيعتر كشور تهيه شده به مورد اجرا گذاشته شود تا بدان نتيجه موعود و مطلوب رسيد.

علي ايحال در هر جامعه معمولا دستيابي به اهداف اقتصادي در قالب برنامه هاي كوتاه مدت ، ميان مدت و بلند مدت همواره مورد توجه مسئولين و برنامه ريزان و انديشمندان اقتصادي قرار دارد. اهداف كوتاه مدت به زبان علمي شامل " موازنه ارزي " ، اشتغال كامل و تثبيت قيمت ها است ، كه سه اصل فوق همواره مورد عنايت خاص دولت مي باشد ، ضمن آنكه به اهداف بلند مدت " توزيع عادلانه ثروت ، تقسيم بهينه عوامل توليد و توسعه نقاط محروم كشور" نيز توجه دارد.

كشور وسيع و پهناور جمهوري اسلامي ايران از موقعيت خاص و عالي برخوردار است ، زيرا از شمال با كشورهاي تازه استقلال يافته شوروي قديم ( بعد از فروپاشي نظام كمونيستي ) هم از طريق راههاي آبي و هم خشكي ارتباط دارد و از جنوب از طريق راههاي آبي بين المللي قادر است به تمام نقاط دنيا دسترسي داشته باشد و ضمن آنكه از دو طرف ديگر با كشورهاي افعانستان ، پاكستان ، تركيه و عراق از راه خشكي و كويت ، بحرين ، قطر و عمان از راه آبي در تماس است كه بهترين بازارهاي صادراتي ايران را مي توانند تشكيل دهند.

ايران از نظر معادن ، در مقايسه با كشور مزبور داراي منابع عديده ، غني و سرشار با ذخيره فراوان است كه اولا بهترين منابع تامين كننده مواد اوليه خيلي از كارخانجات هستند ، ثانيا استخراج معدن در ايجاد ارزش افزوده با الهام و استفاده از تكنولوژي برتر كه در كاهش قيمت تمام شده كالاهاي توليدي فراواني دارد ، موثر و پيامدهاي مثبت ديگري را نيز به همراه خواهد داشت . در يك مقايسه نسبي كه از نظر قدرت خلاقيت و توانائيهاي فكري نيروي انساني با مزيت كشورها انجام پذيرفته است ، ايران را مي توان بالقوه و بالفعلي از بعد نيروي متخصص و نيمه متخصص و ساده با ضريب كارآئي و مهارت فراوان است كه مي توان با مديريت ،تربيت و استفاده بهينه نيروها ، راه توسعه آتي را در زمينه هاي مختلف هموار ساخت .

در خصوص استفاده از سرمايه هاي خارجي به جرأت مي توان اذعان داشت كه ايران داراي توان بالقوه سرمايه گذاري است و نقش سياست گذاري ، هدايتي و ارشادي دولت و حمايت آن از مالكيت هاي به حق و همچنين اعطاي برخي تسهيلات كه ذيلا به آن اشاره خواهد گرديد ، به طور مسلم روند فرايندهاي به حجم و ميزان سرمايه گذاري بخش خصوصي در قسمتهاي توليدي كه در اشباع كالا در بازار داخلي و نهايتا صدور كالاهاي غير نفتي موثر مي باشد ، خواهد داد.

تيتر روند تغييرات صادرات كالاهاي غير نفتي در ايران حجم صادرات كالاهاي غير نفتي در سال 1356 در حدود 7/13 درصد نسبت به سال قبل و همچنين در سال 1357 معادل 3/13 نسبت به سال 1356 كاهش و در سال 1358 افزايش محسوسي نشان مي دهد.

نقل از سایت وزارت صنایع و معادن

رشد فزاینده قیمت مسكن در ایران دریكسال گذشته كه در بعضی مناطق بین 30 تا 100 درصد بوده است، باعث ارائه تحلیل های زیادی از سوی كارشناسان شده است.در این راستا عوامل مختلفی مطرح شده، كه به عامل افزایش نقدینگی در كشور وزن واهمیت بیشتری داده شده است. ما نیز در این مقاله بیشتر از این منظر به علل افزایش قیمت مسكن پرداخته ایم.

علل افزایش قیمت مسكن:

قبل از نقدینگی به چند مورد كم اهمیت تر میپردازیم. افزایش15 درصدی قیمت اهن آلات و فلزات در سطح جهانی از این موارد است.كه البته تنها 15 تا 20 درصد بر روی قیمت تمام شده مسكن تاثیر گذار است وتاثیر چندانینمیتواند بر گرانی مسكن داشته باشد.مطلب دیگری كه مطرح شد در مورد تاثیروام دهی یك بانك خصوصی بر بازار مسكن بود كه البته واضح است كه این عامل به تنهایی نمیتواند باعث گرانی مسكن در كشور شود.

حال به عامل اصلی یعنی افزایش نقدینگی میپردازیم.در ابتدا دلایل رشد نقدینگی در كشور را بررسی میكنیم سپس به چگونگی تاثیر این رشد بر افزایش قیمت مسكن میرسیم.كارشناسان دلایل مختلفی را بیان كردهاند كه ما به ذكر مهمترین آنها مبادرت میكنیم.

1-افزایش شدید هزینه های جاری وعمرانی دولت در بودجه 85 كه منجر به كسری بودجه

وافزایش پی در پی برداشت از حساب ذخیره ارزی شد.

2-طرح كاهش نرخ سود بانكی بدون كنترل تورم كه منجر به خروج سرمایه ها از بانك شد.

3-افزایش وامهای مسكن تا سقف 18 میلیون تومان كه موجب افزایش تقاضای مسكن گشت.

4-سیاستهای اقتصادی دولت در دادن وامهای مختلف اشتغالزا و وامهای سنگین كه به عنوان تسهِیلات ارزان قیمت به بنگاه های زود بازده تعلق می گرفت.

كارشناسان این سیاست های دولت را كه باعث افزایش نقدینگی شد مهمترین عامل در افزایش قیمت مسكن می دانند. زیرا معمولا مردم سبدی از دارایی های متشكل از سهام ، مسكن ، طلا ، ارز و پول خارجی را نگهداری می كنند. وقتی كه نقدینگی زیاد وارد جامعه می شود، افراد خواهان این می شوند كه در سبد دارایی خود به منظور نفع بری تغییرات ایجاد كنند. پس به سمت خرید دارایی هایی مثل طلا و مسكن و سهام می روند ولی با توجه به اینكه در این برهه زمانی یعنی در ابتدای سال 85 بازار سهام ركودی نسبتا طولانی را تجربه كرده بود، پس مردم اطمینانی به بازار سرمایه برای سرمایه گذاری نداشتند. با توجه به اینكه دولت با استفاده از دلارهای نفتی توانست كه بازار طلا را بعد از متورم شدن اولیه كنترل كند، پس این بازار نیز جذابیت خود را برای سرمایه های سرگردان از دست داد.در این حالت مطمئن ترین بازار برای سرمایه گذاری بازار مسكن بود كه این سرریز نقدینگی به این بازار سبب افزایش شدید تقاضا و عدم افزایش همزمان عرضه مسكن شد كه این عدم تعادل باعث رشد سرسام آور رشد قیمت مسكن شد.

نكته مهم اينكه حجم نقدینگی كه در سال 84 60 هزار میلیارد تومان بود ، با بودجه انبساطی دولت نهم در سال 85 به 120 هزار میلیارد تومان رسید.

علاوه بر رشد نقدینگی با توجه به افزایش شدید قیمت نفت و وارد شدن دلار به بازار پولی كشور كه كشش بیش از 30 میلیارد دلار را ندارد، بانك مركزی مجبور شده است تا پول بدون پشتوانه بیش از 30 میلیارد دلار را وارد بازار كند. این حجم نقدینگی به طور كلی باعث متورم شدن اقتصاد ایران و بویژه بخش مسكن كه قابل تجارت ( صادرات و واردات) نیست، شده است.

درنتیجه تا وقتی كه دولت بر روند مصرف تسهیلات مالی بخش های مختلف مثل بنگاه های زود بازده، شركت های تولیدی و كشاورزی نظارت كافی نداشته باشد، این منابع تا حد زیادی از اهداف تولیدی منحرف می شوند و به سمت بازارهای پر سودی مثل بازار مسكن می روند، كه این امر تورم جاری را نیز تشدید می كند. پس دولت باید با نظارت بر عملكرد بانك ها و مؤسسات مالی در روش اعطای تسهیلات تجدید نظر بنماید. تا افزایش بیش از اندازه نقدینگی و در پی آن افزایش قیمت ها را كنترل نماید

عليرضا حسين پور

به نقل از سایت ورلدنیوز